| |
|
|
|
 |
|
หลายความทรงจําในมหาอุทกภัย 2554
• ผมชักไม่มั่นใจในความเเข็งเเรงของตัวเขื่อนในประเทศไทย เพราะมวลนํ้าจํานวนมากมายมหาศาล เริ่มเข้าสู่ภาวะวิกฤติอย่างหนัก ภูเขาที่เป็นป่าหัวโล้น ส่งมอบนํ้าจํานวนมากให้เขื่อนหลายเขื่อน เเละในท้ายที่สุด... ก็ส่งมอบกันมาจนถึงที่หน้าบ้านรามอินทราของผม ในนํ้ามีสีดําคลํ้า เเละมีกลิ่นเหม็นจากสิ่งสกปรก ที่มีอยู่มากมายในรอบเขตกรุงเทพมหานครของเรา
•
ผมว่าประเทศไทยของเรา ล้มเหลวเเล้วในเรื่องบริหารการจัดการนํ้า ในรูปเเบบของการสร้างเขื่อน ในอดีตใครที่เคยคิดปิดกั้น เเละคิดเปลี่ยนวิถีเส้นทางของสายนํ้า ต้องรีบทบทวน เเละหาหนทางเเก้ไขให้ชาวบ้านกันนะครับ ค่อยๆ ทําลายมันลงไปทีละเขื่อน เเล้วคืนเส้นทางนํ้าที่เคยไหลไปในอดีต หมู่บ้านไหนโรงงานไหนที่สร้างกีดขวางทางนํ้า เคลื่อนย้ายออกไปเถิดครับ เเบ่งที่เคยสร้างเขื่อนให้กับสิงสาราสัตว์ ให้มีที่อยู่อาศัยกันบ้าง
•
ขอเป็นกําลังใจให้กับผู้ประสบอุทกภัย ที่รุนเเรงเเละเลวร้ายที่สุดทุกท่าน ขอให้พวกเราอย่าโกรธสายนํ้ากันนะครับ พวกเขาเเค่หาทางออกสู่ทะเลไม่ได้จริงๆ
•
สุดท้ายนี้ผมขอขอบคุณน้องๆ จากเว็บ shutter-j.com ที่ลงไปบันทึกภาพเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ พร้อมช่วยเหลือชาวบ้านที่เดือดร้อนเ เละทําหน้าที่เป็นสื่อมวลชนให้กับพวกเรา
• ในวาระนี้ ผมขอคารวะเเม่ธรรมชาติอย่าง ดิน นํ้า ลม เเละ ไฟ
ให้คืนเเผ่นดินให้ประชาชนไทย ได้อาศัยอย่างร่มเย็นเป็นสุข
• ก็พวกเราเป็นลูกเเม่นํ้าเจ้าพระยาเหมือนกันทุกคน ไม่ใช่หรือครับ. |
|
|
| |
|
